SAKLI / HIDDEN

2017
Single Channel Video Installation, 24:14 min

19 yy Romantikleri’nin paletinden çıkmış ve ilk bakışta durağan gibi görünen bu hareketli resim kendini ağır ağır dönüştürürken, hayata, varoluşa ve ilişkiselliğe doğrudan referanslar verir. Her şey bir oluş ve yok oluştan ibarettir. Sürekli bir değişim ve dönüşüm her haliyle bizzat oradadır; mevcuttur.
Her hareket başlar ve sona erer. Kadrajda değişmeyen neredeyse hiçbir şey yoktur. Yirmidört dakika içerisinde resmin içine kısacık girip çıkan organizmalar (insan suretleri, yapraklar, canlı ve cansız varlıklar) ve belirip yiten doğal fenomenler (yağış ve esinti) resmin plastiğini belirler. Sudaki canlıların hareketlerinin, yüzeyde mi yoksa yansımada mı gerçekleştiği bile önemini yitirmiştir. Her şey plastik öge haline gelmiştir. Ekran da artık ekran değil, çerçevelenmiş ve paspartu içine yerleştirilmiş bir hareketli bir resmin taşıyıcısı olarak görev yapar.

Suya temas eden ve onu harekete geçiren rüzgarın suda oluşturduğu kıpırtılar resmi sanki sanatçının himayesinden kurtarıp ona özerklik bahşeder. Sanatçı zamanı yavaşlatmanın dışında sadece film zamanını seçmekle yükümlüdür ve müdahalesi sınırlıdır.

Zaman içerisinde sudaki kıpırtılar artacak ve izleyiciyi kendi zaman,mekanı içerisinde hapsedecektir. Bu mekanı bir rüya mekanı olarak okumak mümkündür, zira farketmeden ortadaki ışık öbeğine doğru sürüklenir izleyici.

Renkler bile dönüşmektedir. Film zamanıyla, renk ilişkiselliğini ansızın bastıran yağmurun etkisi ve şiddeti belirler. Renk paleti, yağışın başlamasıyla birlikte film zamanının içinde başka bir skalaya evrilir, yağmur dindikçe skala da baştaki haline döner. Kısacası hiç bir şey kalıcı değildir.

HIDDEN

As the moving image that looks like it came out of a 19th Century Romantics’ palette transforms slowly, it directly refers to the existence of life. Everything is just a mere existence and extinction. At first glance, the overall image seems still but it directly exists there in a constant change and transformation of every form. Every action has a beginning and an end. There is nothing constant in the frame.

Organisms that shortly go in and out of the picture (human shapes, leaves, animate or inanimate beings) and natural phenomena that spring and vanish in 24 minutes (rain, wind) determines the picture’s plastic within a delicate approach. Even the visitor does not really concern whether the movement of the organisms in water happens on the surface or embedded onto the reflection. Everything has become a plastic object.

The relation between the film time and colours are determined by the effect and impact of the downpour. Colour palette evolves into another scale during the film time which goes parallel with the downpour and the scale goes back to its former state as the rain subsides. In short, nothing is permanent in the moving image.

The motion created by the wind that touches the water and puts it in motion, saves the image from the artist’s hegemony and bestows it autonomy.
The artist’s responsibility is slowing down the time and picking the film time
and his interference indeed is limited.

hidden